Splash facts

Op deze pagina kunt u allerlei “waterdichte feiten” en “wetens-water-heden” vinden over hydrotherapie. We duiken er eens wat dieper in wat betreft de geschiedenis en de eigenschappen van hydrotherapie en water.

OORSPRONG

Het woord “hydrotherapie” is afgeleid van het Griekse woord HYDOR (water) en THERAPEIA (genezing / behandeling). Vanaf de 19e eeuw krijgt hydrotherapie duidelijk vorm en worden warmtebaden gebruikt voor orthopedische, neurologische en psychiatrische aandoeningen. Eind 20ste eeuw zie je in de humane gezondheidszorg, naast hydrotherapie in ziekenhuizen en revalidatiecentra, ook de populaire toepassing van water in de vorm van thermobaden, aquajogging en aquagym in toenemende mate aangeboden worden.

EIGENSCHAPPEN VAN WATER

Hydrotherapie is gebaseerd op specifieke eigenschappen van water. Te weten: hydrostatische, hydrodynamische en thermodynamische eigenschappen.

HYDROSTATISCHE EIGENSCHAPPEN:

Foto door Joe Calata op Unsplash
  • Wanneer een lichaam (bijvoorbeeld van een hond) in water wordt ondergedompeld zal deze rondom druk ondervinden van het water. De druk heeft invloed op de circulatie en het zenuwstelsel van de hond.
  • Elk lichaam dat in water gedompeld wordt, ondervindt ook een opwaartse druk. Deze opwaartse druk zorgt ervoor dat de hond, afhankelijk van de hoogte van het water, met minder eigen gewicht loopt of gewichtloos zwemt. De drukbelasting op de gewrichten in de poten vermindert. Tevens worden de opwaartse bewegingen gestimuleerd (mobiliseren) terwijl de bewegingen tegen de druk van het water in worden verzwaard (spierversterkend).
  • Elke vloeistof kent oppervlakte spanning. Het doorbreken van de waterspiegel kost extra kracht en beïnvloedt het bewegingspatroon (coördineren).

HYDRODYNAMISCHE EIGENSCHAPPEN:

  • Door het verschil in dichtheid tussen lucht en water is het voorwaarts bewegen in water vele malen zwaarder dan in lucht. Hoe meer van het lichaam onder water is en hoe sneller bewogen wordt, des te zwaarder de beweging.
  • Bij het toenemen van de snelheid van de loopband zal er een steeds toenemende gelijkmatige weerstand door het water geleverd worden en zal het lopen zwaarder worden. Bij zwemmen speelt turbulentie van het water een vergelijkbare rol. Het principe “tail suction” is van belang bij honden met een verlamde achterhand.
  • Achter de voorhand zal door de voorwaartse beweging een aanzuigende kracht voor de achterpoten ontstaan. Hierdoor blijft de achterhand betrokken bij het bewegingspatroon.

THERMODYNAMISCHE EIGENSCHAPPEN:

  • Warm water geeft primair een verwijding van bloedvaten en secundair ontspanning van spierweefsel. Ook dit zal positief bijdragen aan het herstel.

AQUATRAINING VERSUS ZWEMMEN

Hydrotherapie kan op verschillende manieren vorm gegeven worden. Naast het trainen in de aquatrainer is er de mogelijkheid om met de hond te zwemmen in buitenwater of in een hondenzwembad.

  • Het zwemmen zelf is als functionele trainingsprikkel niet exact te doseren, want de snelheid van de zwembeweging wordt door de hond bepaald en is niet meetbaar en daardoor niet herhaalbaar. De enige variabel waarop gestuurd kan worden is de tijdsduur. Het trainen in een aquatrainer is exact te doseren. Een hond die beter en lange kan zwemmen, hoeft niet beter te lopen. Zwemmen doet geen beroep op de stabiliteit van de poten, aquatraining wel. Een hond die beter en langer kan zwemmen hoeft dus niet beter te kunnen lopen.
  • Aquatraining vraagt een loopfunctie en een toegestane belasting van ten minste 40%. Eventueel kan een vermindering van de gewrichtsbelasting verkregen worden door gebruik te maken van een tuigje of broekje. Dit hulpmiddel kan aan de stang boven de aquatrainer bevestigd worden.
  • Bij zwemmen zal de hond gewichtloos en zonder loopfunctie getraind kunnen worden. Voor sommige honden met ernstige rugproblemen en honden die geen sta-functie hebben kan in eerste instantie zwemmen de voorkeur hebben.
  • Onderzoek heeft aangetoond dat bij lopen in water de bewegingsuitslag van een gewricht afhankelijk is van de hoogte van het water. Zo kan bewust gekozen worden om een bepaald gewricht beweeglijker te maken. Zwemmen verbetert over het algemeen de beweging van meerdere gewrichten (bijvoorbeeld van knie en hak) tegelijkertijd, maar van de andere gewrichten juist helemaal niet.
  • Er zijn ook praktische verschillen tussen zwemmen en aquatraining. Wanneer een hond niet wil of kan zwemmen vervalt de mogelijkheid om zwemmen therapeutisch in te zetten. Temperatuur van buitenwater is vaak te koud, waardoor niet het hele jaar bruikbaar. Ook de waterkwaliteit kan te slecht zijn. Het lopen in de aquatrainer is voor de meeste honden geen probleem. Zelfs honden met waterangst kunnen aquatraining als zeer aangenaam ervaren.

Copyright © 2021. Alle rechten voorbehouden. Disclaimer.